‘Chan eil ceasnachadh gu leòr a’ tachairt ’: Nathan Coley

A ’nochdadh aig Biennale Kochi-Muziris, 2007 tha Nathan Coley, neach-ainmichte duais Turner Turner a’ bruidhinn mu na buaidhean aige agus mun fheum air taighean-tasgaidh iad fhèin ath-chruthachadh

Nathan Coley

Bho smaoinich thu air an toiseach ann an 2012, tha A Place Beyond Belief air siubhal air feadh an t-saoghail, agus a-nis tha thu ga shealltainn ann an Kochi. Am b ’urrainn dhut bruidhinn mu dheidhinn cò às a thàinig e. Cuideachd, a bheil brìgh an abairt ag atharrachadh leis na tha timcheall air - an àite no eadhon an-dràsta?

Bidh an obair a ’tional eachdraidh agus brìgh mar thoradh air na diofar àiteachan air am bi e a’ siubhal. Le gach tachartas, agus an co-theacsa sònraichte anns a bheil e air a shealltainn, bidh sreathan ùra de bhrìgh gnàthach air an cur ris an obair. Bidh e ag atharrachadh air sgàth an àite, ach bidh an t-àite ag atharrachadh leis an obair cuideachd. Ann an Kochi, bidh e a ’bruidhinn ri daoine air na sràidean, taobh a-muigh Taigh Aspinwall. Tha e a ’bruidhinn air a’ Biennale mar ‘àite taobh a-muigh creideas’, agus dh ’fhaodadh gum bi e cuideachd a’ suathadh air na diofar chreideamhan a thathas a ’leantainn ann an Kerala. An-dràsta, tha an obair aig trì àiteachan air feadh na cruinne - Holland, New York agus Kochi. Thàinig e bho agallamh ris an robh mi ag èisteachd. Deich bliadhna às deidh 9/11, bha am BBC a ’dèanamh agallamhan le daoine agus nam measg bha boireannach a bha a’ cuimhneachadh air tachartas 10 latha às deidh an ionnsaigh air na Twin Towers. Bha i ann an carbad fo-thalamh ann an New York, na shuidhe mu choinneimh fear Sikh, far an robh gràin aig a h-uile duine. Bha e dìreach ag amharc air a bhrògan, agus mu dheireadh nuair a ghluais e a dh ’ionnsaigh an t-slighe a-mach, bha boireannach òg dubh, a’ giùlan pàisde.

Tharraing an duine, gun dad a ràdh, airgead a-mach às a phòcaid agus shìn e a-steach e gu aodach an leanaibh. Tha an carbad gu lèir a ’spreadhadh a-steach do dheòir agus thuirt am boireannach a bha ag aithris na sgeòil gur e seo an t-àm far an do thuig i gum feumadh New York a bhith na bhaile-mòr mar a bha e uaireigin agus gluasad nas fhaide na na h-ionnsaighean ceannairc, gum feumadh i àite a lorg taobh a-muigh creideas. Cho luath ’s a chuala mi i, chuir mi sìos i.

beathaichean agus lusan ann an coilltean-uisge tropaigeach

Obair ealain Nathan Coley leis an tiotal A Place Beyond Belief

Tha grunn de na h-obraichean agad stèidhichte air teacsa. Chan e seo faclan a sgrìobh thu, ach thig thugad.

Tha an teacsa gu lèir agam a ’tighinn bhon chultar a th’ ann - dh ’fhaodadh e a bhith na loidhne bho nobhail ainmeil, faclan bho òran mòr-chòrdte no còmhradh a bh’ agam le draibhear tacsaidh. Tha mi an-còmhnaidh a ’coimhead airson teacsa ùr. Chan e mise an t-ùghdar a-riamh. Feumaidh na teacsaichean tighinn bhon t-saoghal. Chan eil mi a ’smaoineachadh orra mar fhaclan. Bidh mi a ’coimhead orra mar ìomhaighean.

cnuimh bhuidhe le ceann dubh

Bidh thu gu tric a ’tarraing à eachdraidh. Tha an obair There Will Be No Miracles Here a ’tighinn bho ghairm rìoghail Frangach bhon 17mh linn. Anns a ’phròiseact Ballast chleachd thu breigichean a chaidh an cleachdadh an toiseach mar bhalaist airson soithichean a bha a’ falbh às an Òlaind airson Companaidh Taobh Sear Nan Innseachan san 17mh linn.

Tha mi air mo bheò-ghlacadh leis mar a tha eachdraidh ag ath-aithris fhèin. Le bhith a ’coimhead a-steach don àm a dh’ fhalbh tha sinn cuideachd a ’tuigsinn na tha ann. Nam biodh aon air faighneachd do ìmpireachd na Ròimhe, cha bhiodh duine air a bhith a ’creidsinn gum fàilligeadh e, ach rinn e sin. Ma choimheadas sinn air Ameireagaidh, tha sinn den bheachd gu bheil e uile cumhachdach agus mairidh e gu bràth, ach tha eachdraidh ag innse dhuinn nach eil seo fìor. Tha na faclan ‘Cha bhi mìorbhailean an seo’ air an toirt bho ghairm rìoghail a chaidh a thoirt a-mach ann am baile Frangach a thathas a ’creidsinn a bha gu tric na làrach de mhìorbhailean. Bha an soidhne airson a bhith a ’dì-mhisneachadh taistealaich èasgaidh bho bhith a’ dol thairis air fearann ​​an rìgh a ’sireadh fianais cliùiteach mu làmh Dhè. Bha e inntinneach cuideachd nach robh fios aig a ’mhòr-chuid de dhaoine ciamar a leughas iad agus bhiodh iad an urra ris an eaglais no oifigearan riaghaltais innse dhaibh dè a chaidh a sgrìobhadh. Anns an 17mh linn, nuair a bhiodh soithichean a ’siubhal a’ lorg fearann, chaidh breigichean crèadha a chleachdadh mar bhallachan. Fhuair mi air 15 mìle breige bhon 17mh linn a cheannach agus phacaich mi iad ann an soitheach mara a shiubhail air feadh an t-saoghail tro Singapore, Astràilia, Suranam agus Sint Eustatius. Chuir sinn breigichean ann an cuid de dh'àiteachan, agus nuair a thill e, dhealbhaich mi balla.

Anns an oidhirp agad gus na tha ann ath-chruthachadh, tha dàimh agad cuideachd ri ailtireachd. Am b ’urrainn dhut bruidhinn mu dheidhinn Lamp of Sacrifice, anns an do rinn thu mac-samhail cairt-bhòrd de na 286 làrach adhraidh ann an Dùn Èideann mar a chaidh an liostadh air duilleagan buidhe.

Tha The Lamp of Sacrifice a ’faighinn a tiotal bho Seachd Lampaichean Ailtireachd John Ruskin, anns an do thuirt e‘ chan e an eaglais a tha sinn ag iarraidh, ach an ìobairt ’. Choimhead Ruskin air na bha e a ’faicinn mar eadar-dhealachaidhean eadar togalaichean agus ailtireachd - togalaichean mar obair a-mhàin, ach ailtireachd le beagan ciall. Mar sin tha na pioramaidean nan ailtireachd airson mar a chaidh an dèanamh seach mar a tha iad. Tha an fhìrinn gun do thog ceithir ginealaichean de thràillean iad, a ’toirt ciall dhaibh. Tha e coltach ri bìoball a ’Bhìobaill dhomh m’ ùine agus mo lùth a ìobairt gus na h-àiteachan adhraidh seo a thogail bho chairt-bhòrd, stuth a tha gun luach - gus am bi iad nam mèinn seach an cuid fhèin.

Aig àm nuair a thathas a ’cuimseachadh air institiudan cultarach, thathas a’ deasbad mòran mun obair agad Tate Modern on Fire (2017).

ainmean eòin fhiadhaich agus dealbhan

Is e na tha an obair ag ràdh gum feum na h-institiudan fèin-mheòrachadh. Tha mi a ’togail Tate, oir tha e co-cheangailte rium; Tha mi nam neach-ealain co-aimsireil. Ach tha seo fìor airson institiud sam bith. Chan eil iad a-riamh cho làidir ‘s a tha iad a’ smaoineachadh agus bu chòir an deuchainn. Chruthaich mi an aithris bhreugach seo - bha mi a ’bruadar gu robh Tate na theine, ach chan e sin a tha mi ag iarraidh. Tha mi ag aithneachadh cumhachd na stèidheachd agus ga cheasnachadh. Chan eil ceasnachadh gu leòr a ’tachairt. Tha e cuideachd na obair aig luchd-ealain agus luchd-naidheachd sin a dhèanamh. Bu chòir do chultar a bhith gu ìre mhòr saor bho dhraghan calpachais, gu dearbh tha feum aig daoine air luchd-urrais agus taic.

Bidh thu cuideachd a ’cruthachadh tòrr ealain poblach. Dè cho cudromach ’s a tha sin dhutsa mar neach-ealain?

Tha ealain poblach a ’toirt cothrom dhut chan ann a-mhàin airson luchd-èisteachd nas motha, ach luchd-èisteachd eadar-dhealaichte, anns a bheil ùidh agam. Tha e tòrr nas duilghe obraichean poblach a chruthachadh an taca ri obraichean airson àite prìobhaideach. Tha deasbad ann mu àite poblach agus tha riaghailtean ann. Tha beachd an luchd-èisteachd a ’tighinn a-steach gu math tràth. Is toigh leam a bhith a ’creidsinn nach eil mi dìreach a’ feuchainn ris an luchd-èisteachd a shàsachadh. Tha a ’bheachd seo nach eil ealain poblach ach airson a’ phobaill, a ’suidhe caran mì-chofhurtail leam. Chan eil mi a ’smaoineachadh gur e obair an neach-ealain a tha iad ag iarraidh a thoirt don luchd-èisteachd. B ’fheàrr leam rudeigin a thoirt dhaibh nach robh fios aca a dh’ fhaodadh a bhith aca. Mar a thuirt Robert Morris (neach-ealain), cha bu chòir do luchd-ealain faighneachd don luchd-èisteachd dè a tha iad ag iarraidh, bu chòir dhuinn faighneachd don deilbheadh ​​dè a tha e ag iarraidh agus feuchainn ri sin a dhèanamh.