An teòiridh Big Bong

Cunntas èifeachdach, iriosal mu eachdraidh agus gnàthasan-cainnt coimhearsnachd Bengali - bho aon dhiubh fhèin.

Tha an leabhar seo, anns a bheil prologue agus 18 caibideilean, ann an trì pàirtean.

Leabhar: Na Bengalis: Dealbh de Choimhearsnachd

Sgrìobhadair: Sudeep Chakravarti

Foillsichear: Companaidh Leabhraichean Aleph

Duilleag: 496

Prìs: Rs. 799

molltair ann an ùir lusan ann am poitean

Ged a tha e san fharsaingeachd cagey mu bhith ag ath-bhreithneachadh leabhar sam bith a sgrìobh caraid, tha mi air leth toilichte sin a dhèanamh. Tha Sudeep Chakravarti air tome sàr-mhath a sgrìobhadh air na Bengalis. Tha grunn dhroch obraichean air a bhith oirnn, muinntir Bengal, leithid Eachdraidh Bengal ann an 1943, a chaidh a ’chiad leabhar aige a’ còmhdach àm Hindu a dheasachadh le Ramesh Chandra Majumdar agus an dàrna fear, a ’dèiligeadh ri riaghladairean Muslamach, le Jadunath Sarkar; no Nitish Sengupta’s Land of Two Rivers: Eachdraidh Bengal bhon Mhahabharata gu Mujib. Tha Chakravarti’s de ghnè air leth: aon a tha an dà chuid gu h-eachdraidheil trom agus ann an cultar agus aig an aon àm a bhith gu math mothachail air na gnàthasan-cainnte, cànan agus iomadach gnè agus a bhith uamhasach èibhinn a bhith a ’brògadh.

Dh ’fhaodadh We Bongs a bhith ag ràdh gu bheil iad an-còmhnaidh nan cuspair de dhroch leabhraichean. Is e a bha a dhìth oirnn ach leabhar smaoineachail, fiosrachail ach èibhinn, cha mhòr sgaiteach, gus sinn fhìn a chuir fo shealladh. A dh ’aindeoin an tiotal uamhasach dona, tha Chakravarti a’ solarachadh sin. Tha am Bengalis a cheart cho dona agus na thlachd èibhinn èibhinn - leughadh neo-put-downable, far am bi aon guffaws a h-uile treas no ceathramh duilleag aig fìor shocair agus gnàthasan-cainnt ar lot.

A dh ’aindeoin creideas mòr-chòrdte, bidh sinne Bongs (mar na Malayalis) a’ gàireachdainn oirnn fhìn, ach dìreach nar measg fhèin. Nuair a thèid an Mickey a thoirt a-mach le feadhainn eile, bidh sinn (mar Malayalis cuideachd) an-còmhnaidh a ’faighinn dìon agus dìon, eu-coltach ris na Sardars a bhios a’ ròstadh le gàire eadhon nas àirde. Mar sin, tha Chakravarti air seirbheis mhòr a dhèanamh le bhith gu h-èibhinn a ’cur a-mach a h-uile beagan silliness agus absurd absurd de na Bongs ann an raon poblach. Gu pàrantach, is dòcha gun do rinn e eadhon barrachd seirbheis dha na Bongs le bhith a ’sgeadachadh an leabhair le comharran diacritical gun àireamh. Is urrainn dhomh smaoineachadh gu furasta air Bong aig Fèill Leabhraichean Kolkata ag ràdh ri fear eile, Chakravarti stuthan boi ta khoob bhaalo. Comharra diacritical Koto aachhey, porey dekhben. Buddhiman lekhok! [Tha leabhar Chakravati glè mhath. Faic cia mheud comharra diacritical a th ’ann nuair a leughas tu e. Abair sgrìobhadair glic!].

Tha an leabhar seo, anns a bheil prologue agus 18 caibideilean, ann an trì pàirtean.

Tha Leabhar I na phìos caran trom, eachdraidheil agus air fhighe gu poilitigeach le ceithir caibideilean agus canar Genesis and More ris. Tha Leabhar II, leis an ainm Cultural Chronicles, a ’còmhdach naoi caibideilean agus tha gàire aig a’ char as lugha air gach duilleag. Tha Leabhar III, le còig caibideilean, a ’dèiligeadh ri buaireadh agus a-màireach.

Tha aon fhacal deug san leabhar a ’toirt geàrr-chunntas dhuinn Bongs meadhan-chlas: Bha A’ fàs suas Bengali dhòmhsa mar shreath dhùilean. Tha na dùilean sin dian. A bhith sàr-mhath ann an sgrùdaidhean; làmh-sgrìobhadh impeccable ann am Bengali agus Beurla; a ’leughadh a h-uile clasaig Bengali agus Beurla; a ’faighinn eòlas air obraichean Bankim, Rabindranath, Sarat Chandra agus Jibananada Das; a ’suidhe air an làr agus ag ithe le do làmhan, gu daingeann a’ chùrsa - gu teann a ’chnapachadh ma tha thu a’ cnap a h-uile càil air an truinnsear uile aig an aon àm, rudeigin a tha mi fhathast a ’faireachdainn nuair a chì mi feadhainn eile ga dhèanamh; a ’cheart cho ag ionnsachadh mar a chleachdas tu sgeinean, forcaichean, spàinean brot agus napcainnean; a bhith mothachail gu mothachail a thaobh a bhith a ’tuigsinn obraichean ealain; ag ionnsachadh mar a bhith comhfhurtail ann an saoghal deise trì-phìos agus dhuti-panjabi (cha bhith kurta a-riamh, an-còmhnaidh panjabi); a bhith eòlach air mion-fhiosrachadh mu gach criogaid agus na buannachdan aca, gu sònraichte aig ar Mecca criogaid, Gàrraidhean Eden; a bhith comasach air bruidhinn air rud sam bith agus pàirt a ghabhail ann an adda sam bith; agus barrachd; tòrr, mòran a bharrachd.

Airson Bong clas meadhan àrd a dh ’fhàs suas anns na 1950an, 1960an agus 1970an, leithid Chakravarti agus I, bha na cuideaman dian. Tha cuimhne agam nach b ’urrainn dha mo mhàthair a briseadh-dùil fhalach nuair a chaill mi mo chiad urram B.A le uisge-beatha; cha deach sin a dhìoladh le bhith a ’faighinn a’ chiad fhear na mo

M.A bho Sgoil Eaconamachd Delhi.

Is ann dìreach nuair a fhuair mi mo D.Phil à Oxford ann an 1982 agus a thàinig mi gu bhith na acadaimigeach gun do rinn i gàire mòr. Chaidh a h-obair a chrìochnachadh mu dheireadh.

Dhòmhsa, tha leabhar Chakravarti mu dheidhinn a bhith a ’fighe an tuigse saidhgeòlach, sòisio-shòisealta, chultarail againn - sinne a tha air tuiteam bho ghràs gu h-eaconamach thar nan còig deicheadan a dh’ fhalbh, leis a ’mhòr-chuid de theich Kolkata air an àite aca a lorg sa ghrèin. Bha feum againn air leabhar mar seo, mura biodh ann ach sinn fhìn a thuigsinn. Agus mar sin rinn na daoine nach robh nam Bongs, gus co-theacs fhaighinn de ar dìonachd agus ar leth-cainnt. Gu fortanach, chan e dìreach leabhar mu dheidhinn Bengali Hindus a th ’ann. Tha mòran mu dheidhinn Muslamaich Bengali agus Bangladesh. Tha e na leabhar as fhiach a leughadh airson barrachd adhbharan na aon rud.

Aig an aon àm, nuair a bha mi a ’leughadh an leabhair, fhuair mi a-mach gu bheil càirdeas fad às aig Chakravarti, leis an dithis agam a’ tagradh loidhne bith-eòlasach ri Mohini Mohun Chakravarti, a stèidhich Mohini Mills ann an Kushtia, Bangladesh - e bho thaobh athar agus mise bho mhàthair.

Bha mi cuideachd a ’smaoineachadh air dà chòmhradh Bengali a bha dha-rìribh saidhgeòlach. Tha a ’chiad fhear a’ dèiligeadh ris gum feum fios a bhith againn barrachd air duine eile. Tha an còmhradh a ’dol:

He: Aapni Kulu-Manali gecchen? [An robh thu ann an Kulu-Manali?].

Thusa: Hain [Tha].

Esan: Hadimba Mondir dekhechhen? [A bheil thu a ’faicinn Teampall Hadimba?]

Thusa: Hain.

He: Boshisht [Vashist] Earrach teth?

Thusa: Hain.

Esan: Marhi, Pass Rohtang?

Thusa: Hain.

He: (às deidh beagan smaoineachadh sgiobalta) Accha, bolun to, Taat Baba stuthan gufa dekhechhen? [Ceart gu leòr, innis dhomh am faca tu uamh Taat Baba?]

Thusa: Sheta abaar ki? [Dè tha sin?]

Esan: Arrey, a bheil thu a ’faicinn uamh Taat Baba, a bheil thu a’ faicinn Kulu-Manali? [Mura chunnaic thu uamh Taat Baba, dè a chunnaic thu de Kulu-Manali?]

dearcan a tha coltach ri cherisean

Is e an dàrna fear mar a bhios sinn a ’toirt a-mach mìneachaidhean‘ reusanta ’airson ar neo-làthaireachd. Anns na 1970n, bha triùir againn bho Sgoil Eaconamachd Delhi air trèana a ’tilleadh aon samhradh teth bho Kolkata gu Delhi. A ’lorg ceathramh airson rubair no dhà de dhrochaid a chluich, chanadh sinn ri duine-uasal Bengali a bha air a dhreuchd a leigeil dheth o chionn ghoirid, le geansaidh, seacaid Nehru làn-sleeved, sgarfa agus caip airgid bun os cionn air a cheann. Fhad ‘s a bha mi a’ cluich, dh ’fhaighnich mi dha, Eto gorom jama porchhen, apnaar ki shorir kharap? [Tha thu a ’caitheamh uiread de chlòimh, a bheil thu tinn?]. Fhreagair e, Na. Shimla jachhi. Hygchi acclimatised [Àir. Tha mi a ’dol gu Simla. A ’faighinn cliù].

Leugh an leabhar seo.